Poprzednia Strona JUJUTSU - japońska czy chińska sztuka walki ? Strona domowa


Jedna z teorii o powstaniu jujutsu lub o zmianach w jego konstrukcji dowodzi, że metoda ta ma swe źródła w Chinach i w sztukach walki tego kraju.
W 1621 Japonię odwiedza dygnitarz dworu chińskiego , Ch'en Yuan Pin (1587 - 1671, w jap. CHIN GEMPIN) który powtórnie odwiedza ten kraj w 1638 roku i osiada na stałe w Nagasaki. Spowodowane to zostało komplikacjami na dworze chińskim z powodu gwałtownie wzrastającej potęgi dynastii Manchu i upadkiem dynastii Ming.

Ch'en Yuan Pin (1587 - 1671)

Chin Gempin jako poeta i uczony zapewnia sobie wysoką pozycję wśród szlachty japońskiej tego okresu, a dokładniej w rodzinie Owari. Pisał liczne traktaty o filozofach chińskich np., Lao Tsu i T'ung K'ao oraz wprowadzał dzieła wielu poetów chińskich do głównego nurtu kultury japońskiej. Nawiązał także współpracę z uczonym japońskim Gensei, dokonując licznych przedsięwzięć literackich.
Istnieje zakorzenione w tradycji przekonanie, że w początkach okresu Edo, Chin Gempin studiował i ćwiczył chińskie metody walki w klasztorze Kokusho-ji w Azabu (Tokio). W pewnym okresie nauczył on tych metod trzech roninów , którzy byli częścią jego osobistej asysty. Prawdopodobnie nie chodzi jednak o żadne "metody" ale raczej o pewne taktyki chińskiego systemu Ch'uan Fa.
Większość historyków japońskich zgadza się z tym, że te "chwyty lub techniki" których Gempin nauczał to nic innego jak atemi waza, chociaż podobno był on biegły także w chin na.




Wspomniani już trzej roninowie to TOMOYOSHI MASAKATSU SHICHIROUEMON FUKUNO, YOJIEMON MIURA i JIROZAEMON ISOGAI. Oni to właśnie kontynuowali swe studia nad jujutsu oraz "metodami" Gempina wraz z nim w klasztorze Kokusho-ji (obecnie prefektura Aichi).
Założyli oni później swoje własne szkoły, w których jujutsu było główną częścią programu nauki.
Jednakże związek pomiędzy Gempinen a roninami został chyba za bardzo przesadzony w momencie stwierdzenia, że jujutsu jest sztuką chińską, wywodzącą się właśnie z nauk Gempina.


Ponieważ jujutsu nie jest całkowicie oparte na technikach atemi (chociaż takowe są w nim zawarte), będzie chyba logiczniej przyznać, że Gempin dokonał znacznego wkładu do jujutsu jako sztuki istniejącej już dużo wcześniej. Już to samo w sobie świadczy, że jujutsu jest jednak "produktem" japońskim. Zresztą zapisy w kronikach jasno wskazują że jujutsu i podobne formy walki praktykowane były jeszcze zanim Gempin przybył do z Japonii, a nawet wcześniej zanim się narodził. Z tych dokumentów wynika również, że wspomniani trzej roninowie posiadali już znaczne doświadczenie w innych, dobrze rozwiniętych stylach jujutsu zanim sami założyli własne szkoły.


Jednakże żadne japońskie źródła historyczne nie zaprzeczają że Gempin wniósł znaczny wkład do rozwoju technicznych aspektów walki wręcz bez broni w okresie Edo, co w szczególności dotyczy jujutsu. Japończycy jednak te nowo wprowadzone oryginalne formy w istotny sposób przyprawili swoimi cechami narodowymi , co ostatecznie uczyniło z nich formę adaptowaną (do warunków lokalnych) a nie adoptowaną.


Wracając do systemów ch'uan fa, to wszystkie one były w Chinach metodami walki bez broni ( z małymi wyjątkami) opracowanymi przez grupy chłopów lun kupców. Do Japonii zostały przewiezione południowe style ch'uan fa ale żadnego z nich nie przeniesiono kompletnie, ani też starannie nie opracowano studiów tych systemów. Japończycy te systemy nazywali hakuda lub shubaku (shuhaku) co znaczy "bić ręką". Zamiennie stosowali też nazwę kempo.



Eryk Murlowski

Poprzednia Strona   Strona domowa